Μάθημα αποβλάκωσης έκαναν τα Θρησκευτικά οι συριζαίοι: Στόχος τους να κάνουν τα Ελληνόπουλα σαν τον Φίλη!


Μάθημα αποβλάκωσης κάνανε τα Θρησκευτικά οι συριζαίοι: Στόχος τους να κάνουν τα Ελληνόπουλα σαν τον Φίλη!

Είναι πραγματικά ανατριχιαστικό το να προσπαθεί κανείς να βγάλει νόημα από το μάθημα των Θρησκευτικών, όπως το «οραματίζεται» ο Φίλης και η αντεθνική – αντιχριστιανική κλίκα που μάζεψε γύρω του ως «συμβούλους». Αναγιγνώσκοντας την επιστολή Ιερώνυμου προς τον Τσίπρα σχετικώς με το ζήτημα, δεν ξέρει κανείς αν πρέπει να κλάψει (σκεπτόμενος τα παιδιά του) ή να γελάσει (σκεπτόμενος την φαιδρότητα του υπουργείου).
Θα μπορούσαμε να δημοσιεύσουμε ολόκληρη την επιστολή του Αρχιεπισκόπου, ο οποίος αξίζει να σημειωθεί ότι αργά (μετά τους χαριεντισμούς) θυμήθηκε να καταγγείλλει την εν λόγω αντεθνική σπείρα, όμως ελέω του όγκου της, που είναι δικαιολογημένη από την ποσότητα των ύβρεων που συντελούνται στα βιβλία, θα χανόταν το νόημα για τον μέσο αναγνώστη. Αντ’ αυτού θα δημοσιεύσουμε αποσπάσματα αυτής, τα οποία απηχούν το γενικότερο νόημα που θέλει να περάσει στους μαθητές το Υπουργείο.
«Στην «ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 2: Θρησκευτικές γιορτές: μέρες γεμάτες χαρά και σημασίες» ο μαθητής των 7-8 ετών διδάσκεται «Χαιρόμαστε γιορτάζοντας»: την Ρος Ασανά (Εβραϊκή Πρωτοχρονιά), την Ιντ αλ-φιτρ των μουσουλμάνων. Για τις ορθόδοξες εορτές υπάρχει μία μονοσέλιδη αναφορά για τα είδη τους.
Αναρωτιέται κανείς εάν πρόκειται για εκπαιδευτικό υλικό για το μάθημα των Θρησκευτικών σε παιδιά Γ΄ Δημοτικού ή υλικό σεμιναρίου κάποιας μη κυβερνητικής οργανώσεως για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Στην «ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 5: Ιεροί τόποι και ιερές πορείες» δίδεται εκπαιδευτικό υλικό με εναρκτήριο το κείμενο: «Οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριές της την ακούν και την ζηλεύουν: και πού δεν έχει πάει η Ζωή! Αυτά, όμως, μέχρι πέρσι· γιατί φέτος άλλαξε προορισμούς η Ζωή: πρώτα σ' ένα κοντινό κέντρο φιλοξενίας προσφύγων, μετά στο νοσοκομείο της πόλης μας, στο τέλος σε μια φυλακή. Τρόμαξαν τα άλλα παιδιά μόλις άκουσαν τους νέους προορισμούς». Προφανώς το κείμενο αποβλέπει, πλην άλλων, να ευαισθητοποιήσει τα παιδάκια της Δ΄ Δημοτικού για το προσφυγικό πρόβλημα ως ανθρωπιστικό ζήτημα. Το κάνει όμως, όχι απλώς με όρους απολύτως μη θεολογικούς και γενικά μη θρησκευτικούς. Το εκθέτει ως ζήτημα κοινωνικής ψυχολογίας, ή ως έρεθισμα για αναθεώρηση της προσωπικής μας βιοθεωρίας ενώ η θεολογική διάσταση απουσιάζει.
Στην «ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 2: Συμπόρευση με όρια και κανόνες» δίδεται ως εκπαιδευτικό υλικό η «ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΗΕ (1948)». Η ύλη αυτή προσφέρεται σε παιδιά, που, σ' αυτήν την ηλικία, ακόμα δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν τι είναι ο Ο.Η.Ε. και η νομική και πολιτική έννοια των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Και εξ άλλου, αυτό το υλικό έχει σχέση μ' ένα μάθημα θρησκευτικής αγωγής, ή τα Θρησκευτικά έγιναν μάθημα πολιτικής ηθικής ή προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;
Στην Α΄ Λυκείου, στη «ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ 1.3. Επικοινωνία» (με τους ανθρώπους;  με τον Θεό;) το εκπαιδευτικό υλικό παραθέτει προς διδασκαλία και μελέτη: α) ένα ινδιάνικο παραδοσιακό παραμύθι (Ο Άνεμος) για τον «Άνεμο», που απήγαγε την όμορφη κόρη ενός ινδιάνου φύλαρχου, β) τους στίχους από το τραγούδι «Ο Μπαγάσας» του Νικόλα Άσιμου (1997, «Ρε μπαγάσα! Περνάς καλά εκεί πάνω…»), γ) τους στίχους από το «Περιβόλι» (1966) και την «Συννεφούλα» (1966) του Διον. Σαββόπουλου, δ) τον 61ο Ψαλμό, ε) στίχους από το τραγούδι «Umbrella» (2007) της Rihanna, στ) κείμενα για τον «Θείο Έρωτα» και την «Προσευχή», ζ) κείμενο του Ισπανού Αγίου της Ρ/καθολικής Εκκλησίας Ιωάννου του Σταυρού, η) τους στίχους από το τραγούδι «Δίψα» (2003) του Νίκου Πορτοκάλογλου («Δεν είν’ η Κίρκη, η μάγισσα, του σεξ η θεά, η Καλυψώ, η Ναυσικά με του μπαμπά τα λεφτά…») και θ) αμέσως μετά ακολουθεί απόσπασμα από την «Επί του Όρους ομιλία» (Ματθ. κεφ. 5-7).
Στην Θεματική Ενότητα 2 της Ε΄ Δημοτικού με τίτλο «Συμπόρευση με όρια και κανόνες» προτείνονται ως εκπαιδευτικό υλικό τα τραγούδια το «Κανονάκι» (1979) του Διον. Σαββόπουλου, το «Ρίσκο» (1985) των «Φατμέ», η «Βαβέλ» (2016) της Νατάσας Μποφίλιου κλπ. Παραμένει και εδώ ασαφές τι σχέση μπορούν να έχουν μ' ένα μάθημα θρησκευτικής αγωγής, αντί να ενταχθούν σε ένα μάθημα μουσικής παιδείας ή ηθικής.
Θ' αντιπαρέλθουμε την φαιδρότητα που κινείται ανάμεσα στην Μποφίλιου (που έλεγε να πεθάνουν οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής) και την Rihanna και θα εστιάσουμε στο ότι ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος (που μπορεί να χαρακτηριστεί κάργα «προοδευτικός») αναρωτιέται αν αυτό είναι μάθημα Θρησκευτικών ή σεμινάριο από ΜΚΟ, αφού περισσότερες είναι οι αναφορές στο θέμα των λαθρομεταναστών παρά στην διδασκαλία του Ιησού, η οποία είτε αποκρύπτεται (όταν δεν συμφέρει), είτε διαστρεβλώνεται βάναυσα για να εξυπηρετηθούν οι εντολές της παγκοσμιοποίησης. 
Και όσον αφορά τους ψεκασμένους συνοδοιπόρους των συριζαίων, οι οποίοι δήθεν "διαφωνούν", ας κατέβει από το ελικόπτερο ο υπουργοπάνος και ας παραιτηθεί, αλλιώς να του τονίσουμε ότι οι "τσάμπα" μαγκιές και οι συνεχείς "παραιτήσεις" του κάνουν τον κοσμάκη να γελάει.