Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

Η ΓΕΛΟΙΑ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΩΝ ΙΩΝ ΚΑΙ Η… ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΚΑΙ… ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ «ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ» ΣΤΗ «ΧΟΥΝΤΑ»

Γράφει ο Αντίοχος

Πλησιάζει η 50η επέτειος της Επαναστάσεως της 21ης Απριλίου, κι άρχισαν από τώρα το γνωστό… τροπάριο περί «αντίστασης» τα κομμούνια.
Έτσι, η φυλλάδα των Ιών (της σιωνιστικής-γερμανικής αριστεράς…) μοιράζει στους κομμουνιστές αναγνώστες της βιβλίο υπό τον τίτλο «Τι πέτυχε η αντίσταση στη δικτατορία 1967-1974», κάποιας συντρόφισσας ονόματι Λένας Δουκίδου.
«Αντίσταση» λοιπόν. Ας δούμε τι έλεγε περί αυτής της φάρσας ο αριστερότατος συγγραφέας και δημοσιογράφος Βασίλης Ραφαηλίδης, στο βιβλίο του «Ιστορία (κωμικοτραγική) του ελληνικού κράτους 1830-1974»:
«Στην πραγματικότητα δεν υπήρξε σοβαρή αντίσταση κατά της χούντας. Η αντίσταση ήταν λίγο ως πολύ πλατωνική, εκτός απ’ την, ηρωική μεν αλλά δυστυχώς αποτυχημένη, απόπειρα του Αλέξανδρου Παναγούλη να σκοτώσει τον δικτάτορα. Όλες οι προσπάθειες για οργάνωση ένοπλης αντίστασης έμειναν σχέδια, ενώ οι βομβιστικές ενέργειες κάποιων ζωηρών και ριψοκίνδυνων γίνονταν ερήμην των μεγαλύτερων σε αριθμό αντιστασιακών οργανώσεων, του ΠΑΜ και του ΠΑΚ. Ούτε το πεπειραμένο ΚΚΕ ενέκρινε τη βίαιη εξέγερση, τώρα που και τα αστικά κόμματα θα την επιθυμούσαν πολύ. Μέχρι και ο Κων. Μητσοτάκης σχεδίαζε πλατωνική ένοπλη εξέγερση στην Κρήτη. Μάλιστα, δεν δίστασε να ζητήσει, στο Παρίσι, τη βοήθεια του Μιχάλη Ράπτη, ή Μισέλ Πάμπλο, ενός πεπειραμένου διεθνούς επαναστάτη, που ήταν διάδοχος του Τρότσκι στην Δ’ Διεθνή. Τελικά, το πράγμα περιορίστηκε σε μία τουριστικού τύπου αντίσταση απ’ το εξωτερικό, όπου πρωταγωνιστούσε, όπως και στο κυρίως ειπείν θέατρο, η πληθωρική Μελίνα Μερκούρη, που το έπαιζε Πασιονάρια».
«Η Μελίνα Μερκούρη, ηγετική μορφή της διά των λόγων «αντίστασης» στο εξωτερικό, γίνεται έξω φρενών σ’ ένα ταξίδι της στη δεδηλωμένα αντιχουντική Ιταλία, όταν τη ρωτούν γιατί επιτέλους οι Έλληνες δεν οργανώνουν ένοπλη αντίσταση κατά της χούντας. Αντίσταση δεν είναι μόνο η ένοπλη, λέει η Μελίνα πολύ σωστά. Όμως, δεν λέει την αλήθεια όταν συμπληρώνει αμέσως πως στην Ελλάδα αντίσταση κάνει όλος ο λαός κάθε στιγμή. Διότι, αντίσταση στην Ελλάδα κάνουν ελάχιστοι. Οι περισσότεροι λουφάζουν και ποιούν τη νήσσαν, κατά την προσφιλή στους Έλληνες συνήθεια… Κάπου 300 βόμβες εκρήγνυνται αυτόν τον καιρό στην Αθήνα. Φυσικά, δεν τις βάζει όλες η ομάδα Καράγιωργα. Υπάρχουν κι άλλοι κομάντος. Όμως αυτοί κάθε άλλο παρά αρκούν για να χαρακτηριστεί η αντίσταση μαζική και λαϊκή, όπως λέει η Μελίνα. Και το Πολυτεχνείο θα έρθει πολύ αργότερα, όταν η χούντα είναι έτοιμη να καταρρεύσει απ’ τα μέσα, και όλοι ξεθαρρεύουν».
«Στην πραγματικότητα, κανένας δεν έριξε τη χούντα, ούτε «τα παιδιά του Πολυτεχνείου», που τα κάναμε μπαντιέρα για ν' απαλύνουμε τις ενοχές μας για τη δειλία μας. Η χούντα σάπισε κι έπεσε από μόνη της, όπως το σάπιο φρούτο απ’ το δέντρο. Και βέβαια, ουδεμία σχέση έχουν με οποιαδήποτε έννοια αντίστασης αυτοί που από δειλία την κοπάνησαν στο εξωτερικό, για να παριστάνουν εκ του ασφαλούς τους αντιστασιακούς, όντας στην πραγματικότητα αυτοεξόριστοι, οι περισσότεροι άνευ λόγου».
Αυτά και σκασμός, κομμούνια!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.