Παρασκευή, 26 Μαΐου 2017

ΒΟΥΛΗΣ ΠΕΠΡΑΧΘΕΝΤΑ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ


Εν μέσω βίαιων και καταιγιστικών ρυθμών μιας εντεινομένης παροξυσμικής προσπάθειας οικονομικής κι εθνικής υποδουλώσεως της χώρας, συνεχίζει ακάθεκτη η ροζ αριστερά, ή καλύτερα σύσσωμο το νεοπαγές αυτό συνονθύλευμα –αριστερών και ψοφοδεξιών– πολιτικάντηδων, να φτωχοποιεί την καθημαγμένη ελληνική κοινωνία, να καταδικάζει στην απόλυτη ένδεια και στη χθαμαλή ποιότητα βίου τους Έλληνες πολίτες, και να βυθίζει στο τέλμα της αβεβαιότητας τις εμπερίστατες ελληνικές οικογένειες, σε σημείο αρκετές από αυτές να φυτοζωούν στην κυριολεξία.
Οι μάσκες πλέον ερρίφθησαν και το επικληθέν, μέσω μη πειστικών και άστοχων θεατρικών προσποιήσεων, «κοινωνικό» προσωπείο της επαράτου … Αριστεράς έπεσε. Το ετερογενές προϊόν μιας τερατώδους συνενώσεως μαρξιστών, πλουτοκρατών, καιροσκόπων και συμπλεγματικών αέργων, το αρτισύστατο μόρφωμα των Σύριζα-Ανέλ, προχωρά ακαθέκτως και απτοήτως στην επιβολή των πιο σκληρών, αιματηρών και νεοφιλελεύθερων οικονομικών μέτρων, τα οποία αποτελούν την ταφόπλακα κάθε διαφαινομένης κι ενδεδειγμένης, εκ των αντικειμενικών συνθηκών, αναπτυξιακής προοπτικής. Το 4ο μνημόνιο είναι πλέον γεγονός.
Το γεγονός ότι έχουν φθάσει στο σημείο να υλοποιούν τις πιο σκληρές κι εθνοκτόνες επιταγές του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, φυσικά δεν σημαίνει ότι αυτή η κυβέρνηση, που συναπαρτίζεται είτε από ιδεοληπτικούς και εμμονικούς νοσταλγούς σταλινικών καθεστώτων είτε από ανεπάγγελτους αλιτήριους, παραδέχεται ότι έχει συνταυτισθεί με τους ευρωπαίους κεφαλαιοκράτες και εφαρμόζει κατά γράμμα όλες τις μνημονιακές επιταγές. Απλώς τις προβάλουν πιο «λελειασμένες», υπό το πρίσμα του διαβοήτου «ηθικού πλεονεκτήματος της αριστεράς» ή της επικλήσεως της «μακρόχρονης πορείας στελεχών της κυβερνήσεως στους αγώνες της αριστεράς…». Με άλλα λόγια, οι πολιτικοί αυτοί ρυπαροί παλιάτσοι, πρώην αφισοκολλητές της «ΚΝΕ», επικαλούμενοι κοινωνικά φρονήματα (sic) και καταθέτοντας τέτοιου είδους άσχετα διαπιστευτήρια, προσπαθούν να εξωραΐσουν τα μέτρα και να δικαιολογήσουν τη δουλοπρεπή τους στάση, ισχυριζόμενοι ότι «προορίζονται για το καλό του τόπου», «θα σώσουν τη χώρα» κ.τ.λ. Διά της συγκριτικής αξιολογήσεως λοιπόν της πολιτικής τους συμπεριφοράς με των άλλων παρελθουσών κυβερνήσεων, συνάγεται ανεπιφυλάκτως το συμπέρασμα, ότι οι πολιτικές κυβιστήσεις, παλινωδίες κι επαμφοτερίζουσες στάσεις, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του ελλαδικού πολιτικού συστήματος, το οποίο μόνο μια δύναμη δύναται και θέλει να το ανατρέψει, κι εντέλει να το συντρίψει. Μια πολιτική δύναμη, η οποία δεν ανήκει σε αυτόν τον αντισυνταγματικό συρφετό, και δεν είναι άλλη από το Κίνημα των Ελλήνων Εθνικιστών, τη Χρυσή Αυγή. Αποτελεί όντως αξιοσημείωτο γεγονός, το θράσος αυτών να προκαλούν δημοσίως το κοινό αίσθημα, ότι δήθεν οι «αλλαγές» αυτές συντελούνται «για το καλό του τόπου». Αυτό το φαινόμενο–όνειδος, να βγαίνουν σε ζωντανή σύνδεση και να διατείνονται χαρακτηριστικώς «θα ψηφίσω τα μέτρα και με τα δυο μου χέρια», καταδεικνύει εμφανώς τη διάχυτη σήψη που κατατρύχει τον πολιτικό κόσμο και την κυβέρνηση–παρωδία Σύριζα – Ανέλ.
Επιτέλους, η ελληνική κοινωνία πρέπει ν' απεγκλωβισθεί από τη διαχρονική κηδεμονία της αριστεράς, και τα συναφή πολιτικά σαπρόφυτα, τα οποία, στ' όνομα … «αγώνων της αριστεράς» (αλήθεια, ποιοι αγώνες ακριβώς;) προβαίνουν σ' εθνοκτόνες μεταρρυθμίσεις και μέτρα, που καταμαρτυρούν την αδυσώπητη αναλγησία και το αληθινό πρόσωπο του πλουτοκρατικού ελλαδικού εθελόδουλου πολιτικού συστήματος, οδηγώντας στη γενική φτωχοποίηση κι εξόντωση της ελληνικής κοινωνίας. Τ' αποτελέσματα είναι γνωστά. Η φορομπηχτική πολιτική άνευ αντικρίσματος, ισοπεδώνει την ελληνική επιχειρηματικότητα, συνθλίβει την ιδιωτική πρωτοβουλία, ενώ η πολιτική λιτότητας οδηγεί στην κινεζοποίηση των Ελλήνων. Φυσικά, ο αντίκτυπος των μέτρων του νέου μνημονίου της αριστεράς δεν περιορίζεται στον ιδιωτικό βίο. Τα Εθνικά Δίκαια καταστρατηγούνται, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας απεμπολούνται, ο ελληνικός ορυκτός πλούτος καταληστεύεται, ενώ τα ελληνικά ενεργειακά κοιτάσματα υποθηκεύονται. O στόχος και οι συμπεριλαμβανόμενες διατάξεις του νομοσχεδίου καταμαρτυρούν την αντιλαϊκή κατεύθυνση, το οποίο προσβλέπει αναφανδόν στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων ενός σκληρού καπιταλιστικού κρατικού μηχανισμού και στην υποτίμηση των δικαιωμάτων και του συμφέροντος του πολίτη και της ιδιωτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας. Το πολυνομοσχέδιο–4ο μνημόνιο, ευθυγραμμίζεται λοιπόν πλήρως με τις αξιώσεις των τραπεζιτών και των επιχειρηματικών τους συμφερόντων.
Οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου οδηγούν αναποδράστως στη σύνθλιψη της εναπομεινάσης ενεργούς οικονομίας. Οι αυξήσεις των ασφαλιστικών εισφορών, λαμβανομένου υπόψη του κλίματος της οικονομίας, ανοίγουν τον δρόμο για την μαύρη εργασία, και την κατακόρυφη άνοδο της εισφοροδιαφυγής και φοροδιαφυγής. Τα μέτρα ανέρχονται στο ύψος των 3,8 δις. ευρώ. Τα μέτρα της συμφωνίας είναι επώδυνα, ενώ τα αντίμετρα αμελητέας σημασίας. Οι εταίροι έχουν τοποθετηθεί επισήμως, ότι πρέπει να διενεργηθούν όλες οι «μεταρρυθμίσεις», να παρέλθει ο Αύγουστος του 2018, και μετά η ρύθμιση για το χρέος θα είναι επιμήκυνση αποπληρωμής και μείωση επιτοκίων. Αυτά, εν ολίγοις, είναι τα έργα και οι ημέρες της… Αριστεράς. Για να μην διατείνονται κάποιοι στο μέλλον ότι δεν γνωρίζουν, δεν ξέρουν και δεν θυμούνται...

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.