Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Λησμονημένοι ήρωες: Ιούνιος 1821 - ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ! Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου


Λησμονημένοι ήρωες: Ιούνιος 1821 - ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ! Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου

Ας μη βρέξει ποτέ 
το σύννεφον, και ο άνεμος 
σκληρός ας μή σκορπίση 
το χώμα το μακάριον 

που σας σκεπάζει” 
ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ
ΕΙΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟΝ ΛΟΧΟΝ

Κάπου στο κέντρο των Αθηνών υπάρχει ένα μεγάλο άλσος, το λένε Πεδίον του Άρεως. Η ονομασία του δεν είναι τυχαία. Είναι ένας χώρος αφιερωμένος στη Μνήμη των μεγάλων εκείνων Ανδρών που ξεχωριστά τίμησαν την Πατρίδα. Για τον λόγο αυτό ακριβώς, υπάρχει και η λεωφόρος των Ηρώων σ' ένα σημείο του Άλσους, όπου τη δεκαετία του ’30 τοποθετήθηκαν οι προτομές των Ηρώων. Εκεί μεταφέρθηκαν και τα οστά του Αλεξάνδρου Υψηλάντη, του αρχηγού της Φιλικής Εταιρείας, ο οποίος πρώτος ξεκίνησε την Επανάσταση του Γένους ενάντια στην τουρκική τυραννία τον Φεβρουάριο του 1821. Στον χώρο αυτό σήμερα, προς δόξαν του κράτους των γραικύλων, εκεί όπου ευρίσκονται τα οστά αυτού ο οποίος κήρυξε πρώτος την Εθνική μας Επανάσταση, επικρατεί κάθε βράδυ το έγκλημα και η λεωφόρος των Ηρώων όπου υπάρχουν οι προτομές των Αγίων του Έθνους, είναι πλέον μία πιάτσα όπου συχνάζουν πόρνες, πρεζέμποροι και καταυλίζονται λαθρομετανάστες! Δεν είναι τυχαία όλα αυτά… Δεν είναι τυχαίο ότι, εν ονόματι αυτής της σάπιας ψευτοδημοκρατίας τους, καταξεφτιλίζουν κάθε ιερό και όσιο, το οποίοι αφορά είτε την Πίστη, είτε την Ιστορία του Γένους μας. Σκοπός τους η «απο-ιεροποίηση», γιατί γκρεμίζοντας σύμβολα, Αγίους και Ήρωες, ξεριζώνουν από την ψυχή του λαού μας κάθε δύναμη αντίστασης ενάντια στα σχέδιά τους, να μεταβάλουν το Έθνος των Ελλήνων σε μια άβουλη και απρόσωπη μάζα «καλών» πολιτών της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Αλλά ας επιστρέψουμε στην Ιστορία.

Οι δοξασμένοι “μαυροφόροι” του θανάτου
Γεμάτος πάθος και ορμή πέρασε εκείνον τον Φεβρουάριο τον ποταμό Προύθο ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, τιμημένος Στρατηγός στα πεδία των μαχών, χωρίς να γνωρίζει τις προδοσίες που θ' ακολουθούσαν. Στο πλευρό του πολέμαρχοι δοκιμασμένοι, από τους οποίους πολλοί τίμησαν τον όρκο τους στις μάχες που ακολούθησαν, αλλά και δειλοί και προδότες, οι οποίοι την κρίσιμη στιγμή εγκατέλειψαν τον αγώνα. Ανάμεσα σε αυτούς κι ένα σώμα ξεχωριστό: Ο Ιερός Λόχος! Αποτελείτο από νέους Έλληνες, φοιτητές κατά το πλείστον, οι οποίοι σπούδαζαν στα Πανεπιστήμια της Ευρώπης. Ήταν ο ανθός της Ελλάδος κυριολεκτικά. Επιστήμονες με μόρφωση ξεχωριστή εκείνην την εποχή, όπου όλα τά ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά. Όμως, αυτοί είχαν αποφασίσει να πεθάνουν για την Ελλάδα! Η στολή τους είχε χρώμα μαύρο και γι' αυτό τους αποκάλεσαν μαυροφόρους ή μελανοφόρους, κι επάνω στο πηλήκιό τους υπήρχε μία νεκροκεφαλή με δύο χιαστί οστά, σαν σύμβολο της απόφασής τους για θάνατο. Σαν σύμβολο της πίστης τους, ότι η θυσία για την Πατρίδα ευρίσκεται πάνω από τον εφήμερο βίο. Η Σημαία τους τρίχρωμη, όπως επέβαλε η Φιλική Εταιρεία.
Διαβάζουμε σχετικά: «Άρθρον ΙΑ΄. Η Ελληνική σημαία, τόσον εις τα της ξηράς στρατεύματα, όσον και εις τα της θαλάσσης, πρέπει να είναι κατασκευασμένη εκ τριών χρωμάτων: άσπρο, μαύρο και κόκκινο. Το άσπρον σημαίνει την αθωότητα της δίκαιας ημών επιχειρήσεως κατά των τυράννων, το μαύρο τον υπέρ πατρίδας και ελευθερίας θάνατον ημών και το κόκκινον την αυτεξουσιότητα του Ελληνικού λαού και την χαράν αυτού διότι πολεμεί διά την ανάστασιν της πατρίδας» - ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ – «ΝΟΜΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ».
Ο Ιερός Λόχος σφαγιάσθηκε κυριολεκτικά τον Ιούνιο του 1821 στο Δραγατσάνι, κρατώντας αυτήν την Τρίχρωμη Σημαία. Λίγους μήνες αργότερα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, στην καρδιά της Πελοποννήσου, δινόταν μια μάχη, μάχη πολιτική, στην πρώτη Εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου, για το ποια θα είναι τα σύμβολα και η Σημαία του νέου κράτους. Στη μάχη αυτή παραμερίστηκε το μαύρο, άσπρο και κόκκινο,  καθώς και ο Φοίνικας της Φιλικής Εταιρείας. Η Φιλική Εταιρεία ήταν ήδη υπό διωγμόν.


Με την Τρίχρωμη Σημαία στο Δραγατσάνι
Ο Ιερός Λόχος, όπως ανέφερα και προηγουμένως, σφαγιάσθηκε κυριολεκτικά στο Δραγατσάνι. Σε μια μάχη που φαινόταν κατ’ αρχήν ότι θα ήταν νικηφόρα, και η οποία θα ήταν νικηφόρα αν δεν εγκατέλειπαν οι ιππείς του Καραβία τους Ιερολοχίτες την κρίσιμη στιγμή, πανικόβλητοι από την τουρκική επίθεση. Όμως, οι Ιερολοχίτες έμειναν, και μόνο περίπου εκατό κατόρθωσαν να διασωθούν, με την επέμβαση του Ήρωα και πολέμαρχου Γιωργάκη Ολύμπιου, που έσπευσε προς βοήθειά τους. Σώθηκε μάλιστα και η Σημαία του Ιερού Λόχου, την οποία πήρε από τα χέρια του Σημαιοφόρου, ο οποίος έπεσε νεκρός, ένας άλλος Ιερολοχίτης. Το όνομα του Σημαιοφόρου; Ξενοφών και τίποτε άλλο, τίποτε άλλο δεν αναφέρει η Ιστορία.
Λησμονημένοι ήρωες, και ανάμεσα σε αυτούς και ο Εκατόνταρχος Βαλσαμάκης από την Κεφαλονιά, ο οποίος σώθηκε περνώντας στη ρωσική όχθη του Προύθου και συνέχισε να πολεμά για την Εθνική υπόθεση, επιστρέφοντας στην Ελλάδα στα 1823. Έζησε μέχρι το 1865, και το Έθνος μας, αυτόν τον Εκατόνταρχο του Ιερού Λόχου, τον έκρινε… «αξιωματικόν υπoφροντιστήν»!!!
Εκατόνταρχος επίσης και ο Νικόλαος Υψηλάντης, ο οποίος στη συνέχεια πολέμησε σε όλες τις μάχες σε Πελοπόννησο και Στερεά Ελλάδα, και ο οποίος άφησε απομνημονεύματα, τα οποία βεβαίως και ουδείς σήμερα γνωρίζει. Εκατόνταρχος, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή στο Δραγατσάνι και ο Γεώργιος Δρακούλης. Ρήτορας γεμάτος πάθος, ο οποίος εμψύχωνε τους συμπολεμιστές του και ο οποίος ξεκίνησε από τη Ρωσία για να πεθάνει στο Δραγατσάνι για την Ελλάδα! Στο Δραγατσάνι έπεσε και ο αδελφός του γνωστού ποιητή Σούτσου, ο Δημήτριος Σούτσος, ο οποίος σε κάποιο διάστημα υπήρξε και αρχηγός του Ιερού Λόχου και ο οποίος είχε μεταφράσει την αρχαία ιστορία της Ελλάδος του Segoure, η οποία εκδόθηκε μετά τον θάνατό του, στα 1836, και που σήμερα κανένας δεν την γνωρίζει. Εκατόνταρχος του Ιερού Λόχου, o οποίος επίσης έπεσε ηρωικά μαχόμενος, και ο Γεώργιος Ανδρόνικος από τη Δημητσάνα, αδελφός του εξέχοντος μέλους της Φιλικής Εταιρείας Παναγιώτη Ανδρόνικου, ο οποίος είχε γράψει το περίφημο θούριο «Ω παιδιά μου, ορφανά μου, σκορπισμένα εδώ κι εκεί, διωγμένα, υβρισμένα, απ’ τα έθνη πανοικί! Ξυπνήστε τέκνα κι ήλθεν η ώρα…».
Περίπου εκατό ήσαν οι Ιερολοχίτες που σώθηκαν από τη σφαγή στο Δραγατσάνι.  Ήρωες λησμονημένοι στον καιρό των γραικύλων και ανάμεσά τους και 37 ξεχωριστά Ελληνόπουλα, που συνελήφθησαν αιχμάλωτα από τους Τούρκους και μεταφέρθηκαν σιδηροδέσμια στην Κωνσταντινούπολη, κι εκεί καρατομήθηκαν όλοι μέχρις ενός από το τσεκούρι του Οθωμανού δήμιου. Το αίμα τους πότισε το χώμα της Πόλεως των Κωνσταντίνων. Ποιοι ήσαν; Άγνωστα τα ονόματά τους, αλλά μεγάλη η δόξα τους!

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.