Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

ΤΟ… ΤΙΜΗΜΕΝΟ ΚΟΥΚΟΥΕ, «ΤΑ ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΣΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ» ΚΑΙ Η… ΜΑΥΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ

Εκδήλωση για την παρουσίαση μιας κουκουέδικης έκδοσης με τίτλο «Επιτεύγματα και κατακτήσεις της εργατικής τάξης στο σοσιαλισμό», που είναι «αφιερωμένη στα 100 χρόνια από την Οχτωβριανή Σοσιαλιστική Επανάσταση», θα πραγματοποιήσει το… τιμημένο μέσα στη βδομάδα που έρχεται.
Ας πάρουμε μια… γεύση από τα «επιτεύγματα και τις κατακτήσεις» στον… «σοσιαλιστικό παράδεισο» του «πατερούλη» Στάλιν (που τόσο θαυμάζουν και νοσταλγούν τα συντρόφια), όπως την περιγράφει στο βιβλίο του «Αναμνήσεις ενός Επαναστάτη» ο μπολσεβίκος Βικτώρ Σερζ, που έπεσε θύμα των σταλινικών εκκαθαρίσεων. Ιδού πως ήταν η ζωή στη Σοβιετία επί «πατερούλη», σε μια πόλη της Κιργιζίας, στην οποία είχε εξοριστεί ο Σερζ:
«Περάσαμε από τον κουρέα και ξαναγίναμε πολιτισμένοι, ένα μαυρούλικο αγόρι μου έκλεψε τα τρία τελευταία μου ρούβλια, ξεπουλήσαμε 80 ρούβλια το παλτό μου και άρχισε η εμπειρία της πείνας. Το δωμάτιο στο πανδοχείο κόστιζε δύο ρούβλια την ημέρα, με σεντόνια τόσο λερωμένα που όταν τα είδα στο φως ενός σπίρτου αποφάσισα να κοιμηθώ με τα ρούχα… Άκουσα δυνατές φωνές στον δρόμο και απανωτά χτυπήματα στην πόρτα. “Άνοιξε γρήγορα, Βικτόρ Λβόβιτς”. Ο Μπομπρόφ ερχόταν από τον φούρνο, κουβαλώντας στους ώμους του δύο μεγάλα ψωμιά, τέσσερα κιλά το καθένα. Τον κύκλωνε ένα σμάρι πεινασμένων παιδιών, που πήδαγαν πίσω από το ψωμί σα σπουργιτάκια, κρέμονταν από τα ρούχα του συντρόφου μου και παρακαλούσαν: “Ένα μικρό κομμάτι, θείε”. Ήταν σχεδόν γυμνά. Τους ρίξαμε μερικά κομμάτια κι έγινε μια συμπλοκή. Αποφασίσαμε ο Μπομπρόφ κι εγώ να μη βγαίνουμε έξω παρά ένας-ένας, για να φυλάξουμε το ψωμί… Μια λιπαρή σούπα κόστιζε ένα ρούβλι στο εστιατόριο, όπου κοριτσάκια βοηθούσαν στο σερβίρισμα προκειμένου να γλύψουν το πιάτο σου όταν θα έχεις τελειώσει και να μαζέψουν τα ψίχουλα από το ψωμί σου… Κλέφτες όλων των ηλικιών, πεινασμένοι, που ήταν απ’ όλες τις ράτσες του Τουρκεστάν, περιδιάβαζαν μέσα στα πλήθη, και σου άρπαζαν μέσα από τα χέρια ένα καρότο, ένα κρεμμύδι, χώνοντάς το αμέσως στο στόμα τους. Η γυναίκα μου υπήρξε μάρτυρας του ακόλουθου επεισοδίου κλεψιάς: μια νοικοκυρά μόλις είχε αγοράσει μια λίβρα βούτυρο για 15 ρούβλια (τριών ημερών μεροκάματο για έναν ειδικευμένο εργάτη), ένας Ασιάτης της το τράβηξε από τα χέρια και το ’σκασε. Τον ακολούθησαν και τον στρίμωξαν εύκολα, κύλησε σαν τόπι στο έδαφος, και όσο τον χτύπαγαν με μπουνιές και με μια πέτρα, αυτός έτρωγε το βούτυρο. Τον άφησαν εκεί, καταματωμένο αλλά χορτασμένο».
Τα σχόλια δικά σας!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.