Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2018

Τελικά η «Δημοκρατία» αποκαταστάθηκε από τους αντιστασιακούς ή από την τραγωδία της Κύπρου; Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου


Τελικά η «Δημοκρατία» αποκαταστάθηκε από τους αντιστασιακούς ή από την τραγωδία της Κύπρου; Άρθρο του Ν.Γ. Μιχαλολιάκου

Ένα παιχνίδι παρασκηνίων μέσα στα πλαίσια μιας εθνικής τραγωδίας

Η ευθύτης και η ειλικρίνεια δεν αποτελούν αναμφισβήτητα σήμερα καλό συστατικό στοιχείο για την πολιτική. Όσο καλύτερα ψέματα γνωρίζει να λέει κανένας, τόσο και περισσότερο «επιτυχημένος» πολιτικά είναι.
Αρχίζοντας λοιπόν το κείμενο αυτό, θα δηλώσω ξεκάθαρα «αιρετικός». Θα παραδεχθώ ότι δεν είμαι απ’ αυτούς που εορτάζουν στις 24 Ιουλίου. Πόσο μάλλον που από τα βιώματά μου τα εφηβικά έχω ταυτίσει την ημέρα αυτή με τη βάρβαρη τουρκική εισβολή στην Κύπρο. Όπως όλοι γνωρίζετε, και αυτήν την 24 Ιουλίου το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας γιόρτασε την αποκατάσταση της «δημοκρατίας».
Στο σημείο αυτό έχω μία απορία: Τους Άγγλους από την Αμερική τους έδιωξε ο Τζωρτζ Ουάσιγκτον, τους Ισπανούς από τη Λατινική Αμερική ο Μπολιβάρ, τους Λουδοβίκους από τη Γαλλία ο Ροβεσπιέρος, ποιος είναι αυτός που έδιωξε τη «χούντα» τον Ιούλιο του 1974 από την Ελλάδα; Μήπως ο Ετσεβίτ; Μήπως ο Μακάριος, που ζήτησε την επέμβαση των Τούρκων στην Κύπρο; Μήπως ο Κίσσινγκερ, που μαγείρεψε όλα αυτά;
Πάντως σίγουρα δεν την έδιωξε ο Καραμανλής, που ήλθε από το Παρίσι τροπαιοφόρος, καλεσμένος από τους Στρατηγούς του καθεστώτος! Τελικά, αυτή η περίφημη αποκατάσταση της «δημοκρατίας» έγινε από τους αντιστασιακούς; Ο υπογράφων το κείμενο αυτό, όντας σε ηλικία 16 ετών, δεν ήταν δυνατόν ασφαλώς να έχει τον Ιούλιο του 1974 ώριμη πολιτική σκέψη. Γνωρίζει όμως πάρα πολύ καλά, ότι δεν έγινε καμία λαϊκή εξέγερση και κανένας δεν έδιωξε κανέναν! Όλα ήλθαν από μόνα τους και ταυτόχρονα με μία μεγάλη εθνική τραγωδία…
Άλλωστε και ο ίδιος ο Ετσεβίτ έχει δηλώσει ότι πρέπει να του οφείλει η Ελλάς ευγνωμοσύνη διότι απεκατέστησε την δημοκρατία, και στην δήλωσή του αυτή απάντηση αξιόπιστη δεν έλαβε ποτέ! Ας μη λέμε πολλά λόγια λοιπόν, στις 24 Ιουλίου του 1974 δεν έπεσε καμιά Βαστίλλη και δεν καρατομήθηκε κανένας Λουδοβίκος. Ένα παιχνίδι παρασκηνίων έγινε, μέσα στα πλαίσια μιας εθνικής τραγωδίας.
Οι πρωταγωνιστές μέσα σε αυτό το παιχνίδι του παρασκηνίου ήσαν πολλών ειδών. Άλλοι προδότες, άλλοι ανάξιοι των περιστάσεων και άλλοι ήρωες. Όπως οι Έλληνες (Ελλαδίτες και Κύπριοι μαχητές) του ηρωϊκού πολεμικού αγώνος που έγινε στη Μεγαλόνησο, με κορυφαίες στιγμές του τη μάχη της ΕΛΔΥΚ και τη μάχη του Αεροδρομίου.
Πώς αλήθεια είναι δυνατόν να ξεχωρίζεται η 24η Ιουλίου του 1974 στην Αθήνα, με τα κεριά υποδοχής για τον Καραμανλή στην πλατεία Συντάγματος, από τις φλόγες των τουρκικών πολυβόλων στην Κυρήνεια και τη Λευκωσία; Τι μεγάλη απάτη είναι αυτή; Πόσο στείρα και μονόπλευρη εκδοχή της Ιστορίας;

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.