Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Μια προδομένη γενιά - Άρθρο του Ν. Γ. Μιχαλολιάκου



Η 4η Αυγούστου και από την ΕΟΝ στην…ΕΠΟΝ!

Το 1936, όταν στην Ελλάδα επεβλήθη σχεδόν σαν φυσικό γεγονός το εθνικό καθεστώς της 4ης Αυγούστου, σε ολόκληρη την Ευρώπη, όχι απλά έπνεε, αλλά κυριολεκτικά λυσσομανούσε ο άνεμος του Εθνικισμού. Έτσι λοιπόν, λογικό ήταν το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, με τους «φασιστικούς» χαιρετισμούς της Νεολαίας, της ΕΟΝ, και των Ταγμάτων Εργασίας, να γίνουν με ενθουσιασμό αποδεκτό από τον λαό, και περισσότερο βεβαίως από τους νέους. Η μοιραία σύγκρουση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η αναίτια και άδικη επίθεση του Μουσολίνι κατ’ αρχήν και των Γερμανών στη συνέχεια κατά της Ελλάδος, είχαν σαν επακόλουθο να συγκλονίσουν τους νέους, οι οποίοι είχαν ακολουθήσει μ' ενθουσιασμό τα λάβαρα της ΕΟΝ, που αποτελούσε την αιχμή του δόρατος της Νέας Πολιτικής και την ελπίδα για το μέλλον του Ιωάννη Μεταξά, όπως ο ίδιος γράφει στο ημερολόγιό του.

Aπό την ΕΟΝ στην … ΕΠΟΝ!
Ο πόλεμος που ήλθε σάρωσε τα πάντα. Πολύ έξυπνα, οι κομμουνιστές ονόμασαν τη νεολαία τους ΕΠΟΝ, για να θυμίζει την ΕΟΝ! Ο Μίκης Θεοδωράκης, σε συνέντευξή του, έχει δηλώσει ότι στην πρώτη συγκέντρωση στελεχών της ΕΠΟΝ, που συμμετείχε, χαιρετήθηκαν μεταξύ τους «φασιστικά», αφού αυτός ήταν ο χαιρετισμός που ήξεραν, ο χαιρετισμός της ΕΟΝ. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Μίκης Θεοδωράκης είχε γράψει και ποίημα αφιερωμένο στην 4η επέτειο της 4ης Αυγούστου. Δραστήριο στέλεχος της ΕΟΝ υπήρξε και ο Μανώλης Γλέζος, καθώς και ο ποιητής Μανώλης Αναγνωστάκης. Ο φιλόσοφος και ιστορικός Σβορώνος επίσης, του οποίου το πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο του για την Εθνογένεση των Ελλήνων δημιούργησε αντιδράσεις στους “ιστορικούς”, τόσο της εθνομηδενιστικής αριστεράς, όσο και στους λιμπεραλιστές υπέρμαχους της παγκοσμιοποίησης και αρνητές του Έθνους, είχε δημοσιεύσει άρθρα του στο ιδεολογικό όργανο του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου, το «ΝΕΟΝ ΚΡΑΤΟΣ».
Όλα τα παραπάνω σαν ένα μικρό δείγμα μιας γενιάς Εθνικιστών που χάθηκε μέσα στην δίνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι καλύτεροι χάθηκαν είτε γιατί πέθαναν πολεμώντας στις γραμμές των Εθνικιστών, είτε γιατί τους κέρδισε η αριστερά με το αγωνιστικό της πνεύμα. Από την ΕΟΝ απέμειναν μονάχα κάποιοι θλιβεροί αστοί, που μετά τον πόλεμο αποτέλεσαν στελέχη του αστικού αντικομμουνιστικού κράτους και των κομμάτων της δεξιάς. Δεν είναι τυχαίο, ότι ο αρχηγός της ΕΟΝ υπήρξε μεγαλοβιομήχανος και χρηματοδότης των κομμάτων της δεξιάς μετά τον πόλεμο. Ο Διπλούς Πέλεκυς και τα χιλιάδες δεξιά χέρια που υψωνόντουσαν χαιρετώντας τον ήλιο προδόθηκαν από τη μοίρα, αλλά και από τη θλιβερή περίσταση να μην υπάρχουν ανάμεσά τους κάποιοι φωτισμένοι οδηγητές που θα κρατούσαν ζωντανή τη φλόγα της καθαρής ιδέας.

Μεσοπόλεμος: Ο Ιωάννης Μεταξάς και η διεθνής πολιτική
Στην Ευρώπη του μεσοπολέμου ευρίσκετο σ' εξέλιξη μία μεγάλη πολιτική και Ιδεολογική μάχη. Από τη μία πλευρά υπήρχαν τα εθνικά καθεστώτα, αλλά και πολιτικά κινήματα Εθνικιστικά σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Από την άλλη πλευρά υπήρχαν τα Σοβιέτ και τα κομμουνιστικά κόμματα, τα οποία ακολουθούσαν πιστά τη γραμμή της Μόσχας, και για τα οποία ο Εθνικισμός αποτελούσε μία ακραία έκφραση του …καπιταλισμού! Σε αυτήν την ιδεολογική και πολιτική μάχη ο Ιωάννης Μεταξάς δεν ήταν απών, και ο πλέον αψευδής μάρτυρας για το τι πίστευε ο Ιωάννης Μεταξάς είναι αυτό το ίδιο το ημερολόγιό του και “το Τετράδιο των Σκέψεων”, από τα οποία και τα παρακάτω: Δ, 447 «…Τέτοια Κράτη μπορεί να είναι λαϊκώτατα και να κυριαρχή μέσα σ’ αυτά το καθαρό λαϊκό συμφέρον. Αλλά ο Καπιταλισμός τα ονομάζει τυραννίες -φασιστικές, χιτλερικές κλπ.- ονομάζει δε Δημοκρατία, παίζοντας με τη λέξη, το Κράτος που στο σύστημά του επικρατεί αυτός. Και ξεγελάει τον μικρό κόσμο με τις λέξεις. Την κυριαρχία του την ονομάζει δημοκρατία». Δ, 463 «Οι Άγγλοι θέλουν να καταστρέψουν, λένε, τον ναζισμό. Αλλά με αυτό, κατά βάθος εννοούνε τον αντικοινοβουλευτισμό. Θέλουν λοιπόν να επιβάλλουν παντού το παλαιωμένο λιμπεραλιστικό πολίτευμα. Ώστε περπατούνε με το κεφάλι προς τα πίσω”. Για τον Ιωάννη Μεταξά καπιταλισμός και “δημοκρατία” είναι το ένα και το αυτό, και ασφαλώς η άποψή του για τα εθνικά καθεστώτα δεν συμβαδίζει εις ουδεμία των περιπτώσεων με το “πολιτικά ορθό” (politically correct), το οποίο ακολουθούν με απόλυτο σεβασμό οι “αντιφασίστες πατριώτες”, οι οποίοι με θράσος σήμερα θέλουν δικό τους τον Ιωάννη Μεταξά.

Οι “Εθνικόφρονες”, ο Ιωάννης Μεταξάς και ο κοινοβουλευτισμός
Η αλήθεια και η δικαιοσύνη απαιτούν να βλέπουμε τα πράγματα όπως πραγματικά είναι, και για τον λόγο αυτό κανένα δικαίωμα δεν έχουν οι “εθνικόφρονες” φιλελεύθεροι υπέρμαχοι του καπιταλισμού να ομιλούν για τον Ιωάννη Μεταξά, και σε απάντησή τους πάλι τα παρακάτω λόγια από τα επίσημα κείμενα του Ιωάννου Μεταξά: Δ, 80 «Βράδυ 10μ.μ. Τσαλδάρης σπίτι μου. Του είπα καθαρά ότι θεωρώ τον κοινοβουλευτισμόν εκπεσόντα, και ότι θα αγωνισθώ προς έξοδον εξ αυτού…». Δ, 446 «…Λοιπόν, η Δημοκρατία είναι το μονογενές και γνήσιο παιδί του Καπιταλισμού, και το όργανό του, που επιβάλλει τη θέλησή του κάνοντάς την να φαίνεται ως η λαϊκή θέληση». Γ, 666 «Μέσα στη σημερινή Ελλάδα εγκρέμισαν όλα τα είδωλα, για να υποχρεωθή ο λαός να λατρεύση μίαν αφηρημένη ιδέα που την ωνόμασαν Δημοκρατίαν… κι έτσι ο Ελληνικός λαός, αφού έχασε τα είδωλά του, δεν λατρεύει πια τίποτα”.
Η πολιτική σκέψη του Ιωάννου Μεταξά ξεκάθαρη. Γι’ αυτόν η “δημοκρατία” δεν είναι τίποτε άλλο από ένα όργανο του καπιταλισμού για να επιβάλει τη θέλησή του στον λαό. Έτσι λοιπόν θα πρέπει να το σκεφτούν καλύτερα οι φιλελεύθεροι ψευτοεθνικιστές όποτε καπηλεύονται τον Ιωάννη Μεταξά και το έργο του. Ο πατέρας του “ΟΧΙ”, ο Αρχηγός του Έθνους της 28ης Οκτωβρίου του 1940, πολιτικά δεν τους ανήκει. Αυτά έγραφε ο Ιωάννης Μεταξάς πριν τον μεγάλο πόλεμο.
Ας δούμε όμως τι γράφει ένας ξεχωριστός διανοούμενος, ο Παναγιώτης Κονδύλης, για τον λόγο για τον οποίο επεβλήθη κατ’ ουσίαν στον λαό μας αυτό το πολίτευμα: “Η εισαγωγή του βασιλευόμενου κοινοβουλευτισμού στη χώρα, και μάλιστα πάνω στη βάση της καθολικής ψηφοφορίας, δεν υπήρξε αναγκαία κι αναπόδραστη απόρροια εσωτερικών διεργασιών, αλλά κατά πρώτο λόγο η απάντηση των Δυτικών Δυνάμεων στην ανυπακοή της οθωνικής κυβέρνησης σε κρίσιμα θέματα εξωτερικής πολιτικής (υποστήριξη των αλυτρώτων κ.τ.λ.) και συνάμα το μέσο με το όποιο οι Δυνάμεις αυτές φαντάζονταν ότι στο εξής θα μπορούσαν ν' ασκήσουν πιο τελεσφόρα την επιρροή τους”.
Ευρισκόμεθα ήδη στον 21ο αιώνα, με την Ελλάδα να πλήττεται από μία πρωτοφανή κρίση, μία κρίση η οποία δεν περιορίζεται στη χώρα μας, αλλά απλώνεται σε όλον τον δυτικό κόσμο. Σε απάντηση όλων αυτών που μιλούν για “συνταγματικό πατριωτισμό”, θα τους απαντήσουμε ότι το οποιοδήποτε πολίτευμα υπάρχει για να υπηρετεί την Πατρίδα και όχι η Πατρίδα το πολίτευμα. Πόσο μάλλον όταν αυτό έχει διαστρεβλωθεί βάναυσα και ποδηγετείται από τα άνομα μεγάλα συμφέροντα των καπιταλιστών και την Ξενοκρατία, την οποία κατ’ ουσίαν υπηρετεί.

Νικόλαος Γ. Μιχαλολιάκος
Γενικός Γραμματέας Λαϊκού Συνδέσμου - Χρυσή Αυγή

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.